عدم صلاحیت داوری در خصوص تنفیذ فسخ قرارداد به دلیل تبعیت شرط از عقد اصلی

رای دادگاه بدوی :

در مورد دعوی ص.ن. و م.ف. با وکالت الف.ک. علیه ج.خ. به خواسته تنفیذ فسخ قرارداد مشارکت مورخه 90/9/20 و مطالبه خسارت با جلب نظر کارشناسی دادگاه با بررسی محتویات پرونده نظر به اینکه خواهان‌ها دلیلی که حکایت از انجام تعهدات متقابل خود در مقابل خوانده ارائه ننموده است با عنایت به اینکه در ماده 16 قرارداد مذکور مقرر گردیده طرفین در صورت اختلاف از طریق داور حل اختلاف نمایند و دلیلی که حاکی از امتناع داور در انجام داوری باشد ابراز نشده است بنا بر مراتب مذکور دعوی به کیفیت فعلی قابلیت استماع را ندارد به استناد ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم استماع دعوای خواهان‌ها صادر و اعلام می‌شود. این رای ظرف بیست روز قابل‌اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه 149 دادگاه عمومی حقوقی تهران

رای دادگاه تجدید نظر :

تجدیدنظرخواهی م.ف. و ص.ن. با وکالت الف.ک. به‌طرفیت ج.خ. از دادنامه شماره 745 مورخ 92/8/15 شعبه 149 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به ‌موجب آن دعوای تجدیدنظر خواهان‌ها به خواسته تنفیذ فسخ قرارداد مشارکت مورخ 90/9/20 به جهت اینکه حل اختلاف از طریق داوری پیش‌بینی‌شده است منجر به‌قرار رد دعوی گردیده است وارد و موجه است زیرا با توجه به دادنامه شماره 655 مورخ 91/9/12 که با دادنامه شماره 1584 مورخ 91/11/9 شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر تایید گردیده، از تاریخ تقدیم دادخواست مذکور اختلاف طرفین شروع ‌شده و از تاریخ مذکور تاکنون بیش از مدت تعیین‌شده در تبصره ماده 484 قانون آیین دادرسی مدنی سپری ‌شده و از طرفی داور حق اظهارنظر در خصوص اصل قرارداد نداشته بلکه در صورت بروز اختلاف در اجرای قرارداد مجاز به اظهارنظر بوده و شرط داوری ضمن قرارداد ذکرشده و جدا از قرارداد اصلی نیست بنابراین با نقض دادنامه معترض‌عنه مستنداً به ماده 353 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی پرونده جهت رسیدگی در ماهیت به دادگاه نخستین اعاده می‌گردد رای صادره قطعی است.

رئیس و مستشار شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان تهران

شماره دادنامه قطعی : 9309970221700155

تاریخ دادنامه قطعی : 1393/02/14