رای دادگاه بدوی :
درباره درخواست خانم ... با وكالت خانم ... مبنى بر اجراى راى داورى عليه آقاى ... ، نظر به اينكه مطابق حكم مقرر در ماده ٣٨٨ قانون آیين دادرسى مدنى درخواست اجراى را داورى، تنها پس از ابلاغ آن و انقضاى مهلت بيست روزه اى كه به محكوم عليه داده شده، قابل تجديدنظر است و نظر به اينكه ماده 487 قانون آيين دادرسى مدنى هم در مورد طريقه ابلاغ راى داورى ٢ روش را متصور شده است. يكى از طريق معهود و مورد توافق طرفين و ديگرى از طريق دادگاه. اولى مربوط به زمانيست كه طرفين خود روشى براى ابلاغ مقرر كرده باشند و دومى جايى است كه هيچ روش قراردادى مورد توافق قرار نگرفته باشد. اين بدين خاطر است كه در داورى، راى داور بايد به جريان افتد و نقش خود در عالم ضمانت اجراها را بيابد و چون ابلاغ از پيامد و عرصه وجود گذاشتن راى داورى خبر مى دهد؛ بايد آيينى داشته باشد. چه با توافق چه بى توافق و به حكم قانون. نظر به اينكه در مورد درخواست مطرح در اين پرونده، طرفين هيچ توافقى بر نحوه ابلاغ راى نكرده اند، پس ابلاغ از طريق دادگاه، مقدمه لازم براى بررسى درخواست اجراست و در مورد تحت نظر هيچ نشانى از ابلاغ راى نيست. از اين رو گذشته از ايرادات احتمالى بر نحوه رسيدگى و راى داور، دادگاه نمى تواند به درخواست اجرا بپردازد. پس به استناد مواد ٢ و 485 و 488 قانون آیين دادرسى مدنى قرار رد درخواست صادر مى شود. اين تصميم گرچه (بر خلاف اغلب موارد) متضمن بى اعتبارى راى داور نيست، اما ماهيت قضايى دارد و خواهان مى تواند ظرف مدت بيست روز پس از ابلاغ نزد دادگاه تجديد نظر استان تهران به آن اعتراض كند.
رئيس شعبه ۳۶ دادگاه عمومى تهران
شماره دادنامه :۹۷۰۹۹۷۲۱۶۰۱۰۰۳۳۴
تاریخ دادنامه :۱۳۹۷/۰۴/۳۰
