تاریخ نظریه: 1397/09/26
شماره نظریه: 7/97/2641
شماره پرونده: 96-139-2379
1- آیا عبارت داور مرضی الطرفین به این معنا است که طرفین لزوما حق دارند در انتخاب داور توافق کنند و اگر به هر دلیل یکی از آنها تراضی امتناع کرد دادگاه به جای ممتنع حق ندارد داور را تعیین نماید یا وصف مرضی الطرفین اضافه بیانی است و مانع انتخاب داور در صورت امتناع یا سکوت یکی از طرفین در انتخاب داور نمی شود؟
2- بعد از انتخاب داور اختصاصی یکی از طرفین توسط دادگاه و قبل از شروع داوری طرف ممتنع داور اختصاصی خود را معرفی می کند کدام یک از این داوران حق دخالت دارد؟ آیا دادگاه میتواند به احترام حاکمیت اراده طرفین و اینکه هدف از انتخاب ولایت بر ممتنع بوده و اکنون خود شخص داور معرفی کرده که قطعا نیز با اراده او موافق تر است و میتواند همانند داور اختصاصی طرف مقابل داوری را بهتر کمک نماید از تصمیم خود عدول نماید و به داور اختصاصی اجازه مشارکت در جریان داوری دهد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1- در صورتی که در شرط داوری، رجوع به داور مرضیالطرفین قید شده باشد و طرفین به داور معینی تراضی ننمایند با توجه به اینکه رجوع به داوری مطلق نبوده بلکه مقید به تراضی طرفین بر شخص داور بوده است، بنابراین چنانچه تراضی ننمایند با عنایت به ملاک ماده 463 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی 79 رسیدگی به اختلاف، در صلاحیت دادگاه خواهد بود.
2- در صورت امتناع یکی از طرفین از معرفی داور اختصاصی خود و تعیین داور توسط دادگاه، اختیار طرف ممتنع در معرفی داور از سوی دادگاه اعمال شده است و وی نمیتواند داور دیگری را معرفی کند مگر آنکه با طرف دیگر در این خصوص تراضی کند.